“ჩემი ფოტოგრაფიის მიმართ ინტერესი დაიწყო იმ სევდიან დღეს, როდესაც აღმოვაჩინე, რომ ჩემს გარდაცვლილ ბაბუასთან ერთად არასდროს გადამიღია ფოტო. მას შემდეგ გამიჩნდა ძლიერი სურვილი იმისა, რომ ყოველთვის ყველა კადრი, რომლის დამახსოვრების სურვილიც მაქვს, გადავიღო, რათა გარკვეული დროის შემდეგ ლამაზად გააღვიძოს მოგონებები ცნობიერებაში.

ფოტოგრაფია ჩემთვის ყოველთვის იყო და იქნება გაქცევის ისეთი საშუალება, რომელიც, რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს, უფრო მეტად მაახლოვებს რეალობასთან.”